EEN ZWARE SLAG

We kunnen er een lied van zingen,
al die moeite, opdat eindelijk de EU grenzen opengingen
We moesten steeds maar wachten en waren intens bang,
bij zo’n afgesloten grensovergang.

Zomaar naar het buurland, dat deed geen mens,
altijd was er een gesloten grens.
Er was een slagboom en “Haben Sie was zu verzolle” :
de douane liet nooit met zich sollen !

Een kwart eeuw geleden konden we het niet meer verdragen
en begonnen we symbolisch de grenspalen door te zagen.
Europa nam 25 jaar geleden het grote besluit :
die slagbomen moeten onze wereld uit !

De economie zagen we groeien,
maar we sloegen minder boeven in de boeien.
Helemaal geen controle, wat nu ?
Leggen we dat neer aan de randen van de EU ?

Geen mens die daarvan notie nam,
totdat er oorlog in het midden oosten kwam.
Een drama, miljoenen mensen op de vlucht,
wij slaakten alleen maar een diepe zucht.

“De grenzen moeten subiet weer dicht,
door al die mensen wordt de EU ontwricht”.
Prikkeldraad, schuttingen en muren,
de grenzen zijn er weer, dat kan niet lang meer duren.

Hoe zou het jezelf vergaan,
wanneer plots alles verdwijnt uit je bestaan.
Hulp geven met je hart en je handen,
dat verbindt mensen en ook landen.

Rob Meijer
April 2016