APP ie d’r ok a een?

Toen at de Höwerboer vijftig jaar ledn den rnirreweenterhoorn an de lip zettn, toen wussn
de bloazers in ‘n umtrek zoa dat hee ‘t was. An ‘t geluud. Joa aalleu bloast aans. Dat
was nog eens ‘kommunikaassie”. Oonze jufrouw van de school is hoonderd joar wordn en
har nog zun oalerwetsche bakelietn telefoon an de muur en at zee wieder vot mos belln dan
ku’j ‘t boetn heurn. “Hoe könt zee oe aans in Olnzell heurn !”. Ik veul mie onmeunig
oalerwetch met mienn Nokia. De hele wearld löp roond met iPhones, Blackberry’s : ‘t is
allemoal Handy wodn. Op de fiets, in ‘n auto, in de sloapkamer, an ‘t schap, op vekaansie, in
de school: oaweral mot ze proatn. En pepier koomp t’er ok meender an te pas. Aj
tegnswoordig ne proaterij hebt dan zit zee doar met ‘n tablet an toafel. Gin chocolade meer
zun plenkske woar at ze met ‘n vinger oawer wrieft en dan geet ‘t d’r nich of zoals vrooger
met ‘n griffel en schoolplenkske, meer dan koomp d’r aalverdan wat veur. Wie kiekt mekaar
rechtervoort nich meer an.

Dat döt mie dénken an Anne van der Meiden in een van ziene bizoondere veurdrachtn. He
zer “Wie leu, wiehebt recht op non.-communicatie”. Noe bedoelnde hee nich dat aj met nen
non mot goan proatn, meer dat a’j oe ok rustig ma’jt ofsloetn van wat t’er aal op oe of
koomp daangs. le wordt d’r mangs hoorndol van. He vertelIn ho at ziene oale leu doar met
lemn. Zee wadn a deep in de tachtig joar en s’ oams tegn zomn uur zettn zee ‘n stool veur ‘n
heerd en keken in ‘t vuur. Gin woard. Alleen ‘t knappn van ‘t vuur. Tegn tien uur zer dan ‘t
grootvaar : “koman vrouw, wie go at noar ber, wie hebt nen mooin oamd had! “,

Maar joa, veur oons is t’er ginne weg terug. le mot met. En bisoonders a’j de jonge leu met
wilt hebn. Doarveur hebt zee oetdacht dat t’er ‘n “Canon” mos komn. Van heel oons laand
mot d’r zoa wat komn. Van de provincies, van de regio’s en van de gemeentn. Laatst is deur
de IJsselakademie samen met Twentse Welle en HCO Zwolle het complete wark veur de hele
provincie kloarmaakt. En dan blif ‘t nich bie ‘n book, want jonge leu léést ja nich meer. Doar
mot natuurlijk ok ‘n APP’je komn. “Eppie doar nog nich van heurt” gung ‘t aal in Heino woar
wie bie nen Canon-presentatie van nen digitaal woonder te heurn kreegn dat a’j an In
App’je ok echt wat (h)ebt.

In Oatmöske zee’j noe an leu met ‘n telefoon of ‘n tablet veur zich oet loopn en dan zeet ze
en heurt ze ‘t hele verhaal van de stie woar at zee bint. Dat hef ok wa weer wat. Alle wekke
geet d ‘r toch nog wa aait ‘n echt ménske van vlees en blood met de toeristen roond en döt
zien verhaal. Dan ko’j d’r een in de oagn kiekn.

Wie App’t d’r tegnswoarig wat of en ik vroag mie of of ‘t aal beklif : ik wer het nich. D’r wod
gruwelijk vol hen en weer proat en of ‘t aaltied neudig is ….. D’r is ‘n mooi chinees
sprekwoord wat at zeg: “Goat stoan a’j oe wilt loatn zeen, sprek a’j wat wilt zegn, a’j wilt
dat de leu oe geern maj’t dan mo’j ‘n moond op tied dichthoaln ….

RM
Augustus 2016