De Oude Toren

Bijna tweehonderd jaar is nu vergaan,
dat  je bij onze kerk een imposante toren zag staan.
Het stadsbestuur van toen heeft destijds besproken,
dat er subiet tot de grond moest worden afgebroken.

Zelfs Ruysdaal zag de toren als een baken
maar de afbraak wilden ze niet staken,
nee, de waarde zagen ze toen niet ;
een verlies voor het Twents gebied.

Op de kerk kwam een nieuwe torenspits
de reacties waren wat bits.
We raakten er toch aan gewend :
nu wordt hij uit duizenden herkend

De moraal die kan dus wezen :
Hij die het oude strak behoudt
zal steeds het nieuwe blijven vrezen
en heeft nimmer nooit iets nieuws gebouwd.

Mooi torentje met gouden haan in top,
jij kreeg veel kritiek op je houten kop,
om mij ga je zomaar in de kluis :
als ik die toren zie, voel ik me thuis.

Rob Meijer

2016