POKEMANNEKES en POKEVROUWTJES

Het is net of het drukker geworden is op straat. Het valt op dat veel meer jongelui in het centrum te zien zijn.  Met groepjes, lopend, met de fiets en zelfs met scooters en auto’s. Maar wel steeds met  een telefoon in de hand en de blik strak op het schermpje gericht. Het zijn onze Pokemannekes en –vrouwtjes.   Ze komen het huis uit om op  de telefoon naar de figuurtjes te jagen die door slimme softwareontwerpers in TomTom kaartmateriaal is verwerkt. Een miljoenen business die in een extreem korte tijd is ontstaan. Zelfs bij nacht en ontij vliegen de pokemaars uit om te jagen op iets wat er eigenlijk niet is. Onschuldige ouderen die zelfs niet weten wat een iPhone is, schrikken zich af en toe wild wanneer ze rustig op een bankje zitten uit te rusten  en plotseling horen : “daar zit ie”, “schiet ‘m af !”.  Bij het openluchtmuseum wilde een groep jongeren naar binnen want “daar zit ie bij die schuur”  : ho,ho : eerst entree betalen was de reactie van de actieve vrijwilligers. Daar gaat een wereld van mogelijkheden open.  Tegen betaling de speurders op een plek zien te krijgen waar jij  ze wilt hebben. Daar wordt nu al aan gewerkt want alles draait om de lieve centen.

Ook heeft  Pokemon een positieve kant. Nu komen de jongelui tenminste nog eens buiten en zitten vaker op de fiets, lopen op plekken waar ze normaal nooit waren gekomen. Maar of ze veel van de omgeving meekrijgen is natuurlijk de vraag. Zo’n dom figuurtje najagen is een fantoomjacht. Het is allemaal nieuw, natuurlijk, maar hier ligt ook een geweldige kans om educatie te binden aan de digitale wereld. Uitwerken van het systeem naar een jacht naar afbeeldingen van  mensen die echt hebben bestaan, ze opzoeken op de plek waar ze hebben gewoond, op plekken waar historische gebeurtenissen hebben plaatsgevonden, de happening laten herleven, meedoen in de strijd  en zelf de loop van de geschiedenis veranderen :  dan hou je ook nog iets bruikbaars over van je spelletje. De drost van Twente najagen op zijn strooptochten en kijken waar  Huttenkloas zich heeft verborgen is toch veel spannender ! Zo krijgen veel plekken waar je met je telefoontje bent ineens veel meer betekenis. De digitale wereld is geweldig maar de fictie moet natuurlijk niet de overhand krijgen. Met de echte reële wereld zullen we het toch ook in de toekomst moeten doen.

ROB MEIJER
September 2016